روز و شب (نوشته خودم)

چشم هایمان را باز می کنیم...
روز پر از تکراری هایمان شروع می شود... همان چیزهایی که باید ببینیم را میبینیم...
می گذرانیم... بگذرد گذراندی که بر خیلی ها زخم هایی برجا می گذارد... و اینها بایدهایشان بود که باید می دیدیم...
اینگونه به وجود آمده است و این خواست او بوده است...
نمی توان چیزی را عوض کرد و این چیزهایی را  که می گذرانیم بوده است و نوشته شده است... تنها مشق می کنیم نوشته ها را...
می دانم ... خسته ایم ...چشم هایمان را ببندیم...آخر شب شده است فردا باید دوباره مشقهایمان را بنویسیم...